சிவவாக்கியம் பாடல் 95 – சோருகின்ற பூதம்
95. சோருகின்ற பூதம் போல், சுணங்கு போல் கிடந்த தீ , நாறுகின்ற கும்பியின் நவின்றெழுந்த , மூடரே! சீறுகின்ற ஐவரை சினக்கருக்க வல்லீரேல், ஆறு கோடி மேனியார் , ஆறில் ஒன்றில் ஆவரே!.
சிவவாக்கியம் பாடல் 94 – மூன்று மூன்று மூன்றுமே
94. மூன்று மூன்று மூன்றுமே, மூவர் தேவர் தேடிடும், மூன்றும், அஞ்சு எழுத்துமாய், முழங்கு மவ் எழுத்துலே! ஈன்ற தாயும் அப்பனும் , இயங்குகின்ற நாதமும், தோன்றும் மண்டலத்திலே , சொல்ல வெங்கும் தில்லையே!.
சிவவாக்கியம் பாடல் 93 – மூன்று மண்டலத்திலும்
93. மூன்று மண்டலத்திலும், முட்டி நின்ற தூணிலும், நான்ற பாம்பின் வாயிலும், நவின்றெழுந்த அக்சரம். ஈன்ற தாயும் அப்பனும், எடுத்துரைத்த மந்திரம். தோன்றும் ஓர் எழுத்துலே, சொல்ல எங்கும் இல்லையே!..
சிவவாக்கியம் பாடல் 92 – கடலிலே திரியும்
92. கடலிலே திரியும் ஆமை, கரையிலேறி முட்டையிட்டு, கடலிலே திரிந்த போது, ரூபமான வாறு போல். மடலுலே இருக்கும் எங்கள் மணியரங்க சோதியை, உடலுலே நினைந்து நல்ல உண்மையான துண்மையே!.
சிவவாக்கியம் பாடல் 91 – இரண்டும் ஒன்று
91. இரண்டும் ஒன்று மூலமாய் , இயங்கு சக்கரத்துள்ளே! சுருண்டு மூன்று வளையமாய், சுணங்கு போல் கிடந்த தீ. முரண்டு எழுந்து சங்கின் ஓசை மூல நாடி ஊடு போய், அரங்கன் பட்டணத்துளே அமர்ந்ததே சிவாயமே!.
சிவவாக்கியம் பாடல் 90 – நவ் இரண்டு
90. நவ் இரண்டு காலதாய், நவின்ற மவ் வயிற தாய். சிவ் இரண்டு தோளதாய், சிறந்த வவ் வாய தாய், யவ் இரண்டு , கண் ணதாய். எழுந்து நின்ற நேர்மையில். செவ்வை ஒத்து நின்றதே சிவாயம் அஞ்செழுத்துமே!.
சிவவாக்கியம் பாடல் 89 – அவ்வுதித்த மந்திரம்
89. அவ்வுதித்த மந்திரம் மகாரமாய், உகாரமாய். எவ்வெழுத்து அறிந்தவர்க்கு , எழு பிறப்பு தீங்கில்லை ? சவ்வுதித்த மந்திரத்தை, தற்பரத்தில் இருத்தினால். அவ்வும், உவ்வும், மவ்வுமாய் அமர்ந்ததே சிவாயமே!.
சிவவாக்கியம் பாடல் 88 – ஆல வித்தில்
88. ஆல வித்தில் ஆல் ஒடுங்கி , ஆலமான வாறு போல். வேறு வித்தும் இன்றியே, விளைந்து போகம் எய்திடீர். ஆறு வித்தை ஓர்கிலீர், அறிவிலாத மாந்தரே? பாரும் இத்தை உம்முளே, பரப்பிரம்மம் ஆனதே!.
சிவவாக்கியம் பாடல் 87 – என்னவென்று சொல்லுவேன்
87. என்னவென்று சொல்லுவேன் இலக்கணம், இல்லாததை! பன்னுகின்ற செந்தமிழ் பதம் கடந்த பண்பென, மின்னகத்தில் மின் ஒடுங்கி மின்னதான வாருபோல். என்னகத்தில் ஈசனும், யானும் அல்லதில்லையே !
சிவவாக்கியம் பாடல் 86 – அவ் எனும்
86. அவ் எனும் எழுத்தினால், அகண்டம் ஏழும் ஆகினாய். உவ் எனும் எழுத்தினால், உருத்தரித்து நின்றனை. மவ் எனும் எழுத்தினால், மயங்கினார்கள் வையகம். அவ்வும், உவ்வும், மவ்வுமாய் அமர்ந்ததே சிவாயமே!
சிவவாக்கியம் பாடல் 86 – மந்திரங்கள் உண்டு நீர்
86. மந்திரங்கள் உண்டு நீர், மயங்குகின்ற மானிடர். மந்திரங்கள் ஆவது, மரத்தில் ஊரல் அன்று காண். மந்திரங்கள் ஆவது, மதத்தெழுந்து வாயுவை, மந்திரத்தை உண்டவர்க்கு, மரணம் ஏதும் இல்லையே!.
சிவவாக்கியம் பாடல் 85 – உடம்பு உயிர்
85. உடம்பு உயிர் எடுத்ததோ? உயிர் உடம்பு எடுத்ததோ? உடம்பு உயிர் எடுத்த போது, உருவம் ஏது செப்புவீர்? உடம்பு உயிர் இறந்த போது, உயிர் இறப்பது இல்லையே! உடம்பு மெய் மறந்து கண்டு உணர்ந்த ஞானம் ஓதுமே!